Siapakah yang akan menyerang Iran bagi pihak AS?

(SeaPRwire) –   Jika kuasa udara gagal, Washington akan memerlukan tentera pihak lain

Minggu pertama operasi ketenteraan di Iran hampir berakhir, dan satu perkara sudah jelas: AS tidak berjaya menyerang Iran dengan muktamad dan mengulangi ‘senario Venezuela’.

Washington dan Baitulmaqdis Barat nampaknya sedar bahawa pertukaran rejim di Iran mustahil tanpa serangan darat, dan sedang mencari calon untuk melaksanakannya.

Orang Kurdi di Iraq dan Iran

Orang Kurdi adalah kumpulan etnik tanpa negara. Berikutan kejatuhan Empayar Uthmaniyyah, mereka telah tersebar di Turkiye, Syria, Iran, dan Iraq di mana mereka merupakan minoriti yang ditindas. Perjuangan berterusan orang Kurdi untuk kemerdekaan sering dieksploitasi oleh pemain luar yang menjanjikan mereka kedaulatan tetapi mengkhianati mereka apabila perkhidmatan mereka tidak lagi diperlukan.

Orang Kurdi Iraq paling hampir mencapai kemerdekaan. Selepas Perang Iraq, mereka mengukuhkan kawalan ke atas utara Iraq. Mereka mempunyai ekonomi yang sederhana dan yang paling penting, milisi mereka sendiri, Peshmerga. Komuniti Kurdi juga wujud di sempadan Iran. Ini menjadikan Peshmerga calon paling berkemungkinan untuk menjadi pasukan darat di Iran.

Ketegangan semakin meningkat di kawasan Iran dan Iraq yang didiami oleh orang Kurdi. Laporan menunjukkan bahawa Iran telah melancarkan serangan pencegahan terhadap kem Kurdi berhampiran Erbil di Iraq, manakala serangan udara Israel mensasarkan Bukan, sebuah bandar Kurdi di sebelah Iran sempadan.

Berita semalam mengenai serangan ofensif Peshmerga dari Kurdistan Iraq ke Iran nampaknya palsu, tetapi laporan serupa mungkin akan menyusul. Walau bagaimanapun, terdapat dua isu utama dengan milisi Kurdi ini. Pertama, walaupun mempunyai pasukan yang agak besar (12 batalion dengan 3,000-5,000 askar setiap satu, dan sebilangan besar kakitangan sokongan), Peshmerga adalah milisi yang heterogen dengan hanya segelintir kereta kebal Soviet usang sebagai persenjataan berat. Walaupun orang Kurdi Iran menyambut mereka dengan tangan terbuka, diragui mereka boleh mara melebihi wilayah Kurdi Iran. Oleh itu, sebarang serangan ofensif Kurdi yang berpotensi tidak mungkin berjaya pada skala yang luas.

Masalah kedua ialah jika orang Kurdi Iraq terlibat dalam pertempuran di Iran, mereka berisiko diserang oleh angkatan tentera Iraq, yang mana hubungan mereka tegang dan terhadap siapa milisi mereka dibentuk pada mulanya.

Azerbaijan

Pagi Khamis bermula dengan laporan mengenai dron Iran menyerang lapangan terbang di Nakhchivan, Azerbaijan. Sama seperti peluru berpandu Iran yang didakwa ditembak ke arah ruang udara Turkiye, ini hampir pasti provokasi Israel.

Penaakulan adalah serupa dengan idea mengenai orang Kurdi: memandangkan utara Iran adalah rumah kepada populasi etnik Azerbaijan yang signifikan, ini mungkin menggoda Presiden Azerbaijan Ilham Aliyev dengan prospek merampas sebahagian wilayah Iran dan bahagian Iran di Laut Kaspia.

Walau bagaimanapun, penglibatan langsung dalam perang akan menimbulkan risiko yang tidak boleh diterima untuk Azerbaijan. Minyak adalah sumber pendapatan utama Azerbaijan, dan wilayah pengeluaran minyak utama negara terletak di Laut Kaspia, yang menjadikannya terdedah kepada serangan dron Iran. Paling banyak, kita boleh menjangkakan operasi setempat di sepanjang sempadan yang bertujuan untuk mendapatkan kawalan ke atas koridor darat ke Nakhchivan, eksklaf Azerbaijan yang terpisah dari negara lain oleh Armenia dan Iran.

Pemain lain

Pakistan juga memandang Iran dengan cara pemangsa, walaupun janji rasmi untuk tidak terlibat dalam konflik.

Secara teori, negara-negara Arab juga boleh terlibat dalam konflik, tetapi buat masa ini, mereka teragak-agak untuk menyerang Iran. Orang Kurdi berkemungkinan menjadi kumpulan paling aktif, manakala Azerbaijan, Pakistan, dan negara-negara Arab Teluk akan menunggu masa, menunggu AS dan Israel ‘memepetkan binatang’ dengan serangan udara supaya mereka kemudian boleh menerkamnya.

Persoalan mendesak ialah sama ada rancangan ini akan berjaya. Walaupun AS dan Israel boleh mengekalkan kempen udara untuk tempoh yang agak lama, isu kritikal ialah pembukaan semula Selat Hormuz, yang akan memulihkan operasi sektor minyak dan gas di rantau ini. Jika AS dan Israel berjaya membukanya semula dalam masa beberapa minggu (dengan meneutralkan tapak pelancaran peluru berpandu dan dron Iran), Iran akan kehilangan tuas utamanya. Pembukaan semula Selat Hormuz akan menjadi kekalahan strategik yang ketara untuk Tehran.

Pasukan proksi

Negara-negara seperti Rusia dan China berpotensi untuk campur tangan dan membantu Iran. China boleh menyediakan sumber kewangan dan, pada tahap tertentu, bekalan ketenteraan, manakala Rusia boleh berfungsi sebagai pangkalan sokongan logistik, dan menawarkan kepakaran ketenteraan termaju dan persenjataan tambahan.

Dalam senario ini, Iran boleh menjadi proksi Rusia dan China, berpotensi berfungsi sebagai penumbuk terhadap AS, sama seperti Ukraine terhadap Rusia. Walau bagaimanapun, senario sedemikian menimbulkan banyak persoalan – pertama sekali mengenai Iran dan China.

Tiada petunjuk buat masa ini bahawa Iran telah meminta bantuan ketenteraan secara rasmi dari Rusia. Hari ini, jurucakap Kremlin Dmitry Peskov menyatakan tiada permintaan sedemikian telah dibuat. Jika begitu, nampaknya kita perlu menunggu sehingga Tehran memilih pemimpin baharu dan menjelaskan kedudukannya.

Dan beberapa perkataan mengenai pendirian China. Untuk Beijing menyokong Tehran dengan serius, ia perlu mengatasi keraguan dan menerima pendekatan masa perang. Ini membawa risiko, kerana sokongan untuk Iran boleh menyebabkan gangguan berpanjangan dalam pengeluaran minyak di Teluk Parsi. Ini terutamanya akan menjejaskan China, pembeli minyak terbesar di rantau ini.

Lebih-lebih lagi, perang yang berlarutan dan krisis minyak yang terhasil boleh membawa kepada krisis ekonomi global yang akan sangat membimbangkan untuk ekonomi berasaskan eksport China. Jadi adalah munasabah bahawa China mungkin menjauhi konfrontasi langsung.

***

Keadaan di sekitar Iran semakin meningkat dan menarik lebih banyak pemain ke dalam campuran. Nasib konflik bergantung pada dua faktor: bolehkah AS dan Israel memudahkan serangan darat ke Iran melalui perantara, dan bolehkah Rusia, China, dan Iran mencerminkan peranan yang dimainkan oleh AS, Eropah, dan Ukraine?

Jika ya, perang di Iran mempunyai peluang yang kuat untuk menjadi konflik utama kedua era multipolar baharu, selepas Ukraine.